Gedichtendag 2010 in het Hageland

Ina Stabergh, ex-stadsdichter van Diest (2006-2008), eerste stadsdichteres van Vlaanderen en momenteel Hagelanddichter is van mening dat de jaarlijkse Gedichtendag een mooi initiatief is maar onvoldoende om poëzie dichter bij de mensen te brengen.

Ondanks de vele initiatieven tijdens deze ene dag blijft het promoten van de poëzie nog steeds ondermaats.

Het heeft geen zin om elitaire clubjes alle aandacht te geven en podium te verlenen in stadsfeestzalen en –schouwburgen. Allemaal goedbedoelde evenementen die weinig of geen aarde aan de dijk brengen bij de ‘man en vrouw in de straat’.

Gedichten moeten gedurende het hele jaar een plaats krijgen in het dagelijkse leven en als het effe kan: ook in het straatbeeld…!

Hoog tijd om de overheden in ons land wakker te schudden. In het Hageland is men - mede door Europese steun (van het Leader Hageland + project) - goed begonnen.

Toen men het een aantal jaren geleden het had over dichters en gedichten werd wellicht onwillekeurig gedacht aan een stelletje dromers dat niet helemaal met beide voeten op de grond stond.

Wat stellen we nu echter vast?
Bij elke ingrijpende gebeurtenis: geboorte, huwelijk, overlijden e.a., komen de diepste gevoelens in de mens naar boven en tracht men die op een of andere manier te verwoorden…
In onze contreien heeft men op dat vlak nog niet zo een lange traditie.
In de ons omringende landen zien we een heel andere manier van omgang met het woord in het algemeen, met poëzie in het bijzonder.
Het mooiste voorbeeld is Ierland. In bijna elke pub en winkel, zelfs in de kleinste dorpjes en in de verste uithoeken van het eiland, hangen posters met foto’s van bekende schrijvers en dichters. Het is overigens en unieke belevenis om bepaalde liedjesteksten van Ierse groepen en muzikanten te beluisteren. Hun teksten zijn meestal gedichten/gedachten waarin de vele facetten van het leven (weemoed, droefheid, blijheid, verlangen, liefde) in terug te vinden zijn. Dit zijn ook de thema’s die men kan ontdekken in het oeuvre van de meeste dichters.
Bovendien is het schrijven en lezen van gedichten niet voor softies! Integendeel…

Ook in Vlaanderen merken we de laatste jaren een ietwat grotere belangstelling voor poëzie.
Wie de actualiteit volgt, heeft ongetwijfeld al vernomen dat enkele steden en gemeenten al stadsdichters & dorpsdichters hebben aangesteld.

Toch blijf ik bij mijn standpunt dat men ruimer moet denken en zorgen voor een betere spreiding en ‘verspreiding’.

Kinderen en jongeren hebben een grote openheid ten aanzien van poëzie: zéér opvallend bij de vele lezingen en creatieve ateliers die ik in de scholen geef.
Een kind is puur, een kind is poëzie!
Vandaar mijn dringende oproep: ga opnieuw naar de bron, naar de basis en haal de poëzie weg uit cultuurtempels en ‘muffe’ ruimtes!
Het zou fijn zijn indien je bijgevoegd gedicht zou kunnen publiceren of voorlezen. Dank!

Vriendelijke groeten,
Ina Stabergh
Koningsbos 18 - 3460 Bekkevoort
Tel: 013/333994
GSM: 0486/845214
ina.stabergh@skynet.be
http://users.skynet.be/ina.stabergh/


GEEF ALLE KINDEREN

Geef alle kinderen
een korf vol rozenblaadjes
een verhaal op elk blad
en tijd om kind te zijn.

Geef ze een schaal
vol bessen en geurige oliën
herinneringen en vreugde
in spel en aanwezigheid.

Laat de kinderen leven
met hun lievelingskleuren
zonder angst voor de pijn
die uit wonden stroomt.

Laat de grondvesten beven
voor al wie de levensdraad
van een kind aan stukken snijdt,
de veren rukt uit hun veilig nest.

Geef elk kind de tijd
om kind te zijn.

Ina Stabergh

28 januari 2010