POSTPAKKET VOOR OOSTENDE

Postkantoor Diepenbeek, woensdagochtend, 10.30 uur:
“Haalt u die vijf zegels maar van het pakket af, mevrouw,
zo gaat dat niet! Het pakket kan niet door de brievenbus,
is een belpakket. Ik zal een formuliertje ervoor invullen”.

Met friemelende vingers verwijder ik de vijf zegels die ik later,
met lijm, nog wel eens weer kan gebruiken – bedenk ik me.
“Die sticker priority kunt u ook verwijderen,” hoor ik de man achter
het loket zeggen, met een geduldige stem van alle tijd hebben wij.

Gisteren woog ik twee boeken. Ik kwam uit boven de 350 gram.
Ik besloot om nog een derde boek erbij te doen zodat ik maximaal
voor 1 kg postzegels nodig had. Helaas, geen goede envelop in voorraad.
Ik nam een voorgevouwen dik karton waarmee boeken waren aangekomen

van de LULU drukkerij in Spanje (tegenwoordig worden ze in Londen gedrukt).
Op het postkantoor daarom maar een hele stapel nieuwe enveloppen gekocht,
die in het rek lag. En ook nog meer zegels voor binnenlandse zendingen in België
en voor poststukken die geregeld naar het buitenland (o.a. Nederland) moeten.

Wat een opluchting dat ik las dat de geadresseerde naast redacteur van Digther
zelf dichter is en schijft in VIII: “…een stofwolk waait in de juiste richting./De jonge
postbode/….ziet de eindmeet en rinkelt chaotisch over het pad.” Ik ben zeker
helemaal gerustgesteld dat het “belpakket” op de plaats van bestemming aankomt.

(voor Frank Decerf)

(HR)
www.hannierouweler.be