Eindredactie: Thierry Deleu
Redactie: Eddy Bonte, Hugo Brutin, Georges de Courmayeur, Francis Cromphout, Jenny Dejager, Peter Deleu, Marleen De Smet, Joris Dewolf, Fernand Florizoone, Guy van Hoof, Joris Iven, Paul van Leeuwenkamp, Monika Macken, Ruud Poppelaars, Hannie Rouweler, Inge de Schuyter, Inge Vancauwenberghe, Jan Van Loy, Dirk Vekemans

Stichtingsdatum: 1 februari 2007


"VERBA VOLANT, SCRIPTA MANENT!"

"Niet-gesubsidieerde auteurs" met soms "grote(ere) kwaliteiten" komen in het literair landschap te weinig aan bod of worden er niet aangezien als volwaardige spelers. Daar zij geen of weinig aandacht krijgen van critici, recensenten en andere scribenten, komen zij ook niet in the picture bij de bibliothecarissen. De Overheid sluit deze auteurs systematisch uit van subsidiëring, aanmoediging en werkbeurzen, omdat zij (nog) niet uitgaven (uitgeven) bij een "grote" uitgeverij, als zodanig erkend.

30 september 2009

Uit "Helvetiaanse verzen" - Thierry Deleu















RUZIËN

Als het onweert ruziën de
bergen tegeneen zeggen de
lelijkste dingen over
elkaar roepen schreeuwen

donderpreken als volleerde
paters schieten bliksemschichten
af op onschuldige koeien
verhaasten de tred van wandelaars

en als het opklaart schuilen ze
hun gezicht in nevelslierten
en rouwen om hun doden
tot er weer een kwaad woord valt.

HAAR NAAKTHEID PREUTS GEWAAD

Zij koestert zich tegen mijn warme
lijf haar naaktheid preuts gewaad dat
zindert als een espenblad wanneer
ik haar aanraak streel mijn hand een weg

zoekt zij keert zich om schurkt zich tegen
mij aan als een uitnodiging
wanneer ik spelenderwijs geen spier
verkrimp kreunt zij onvoldaan bekend

refrein van brabbelwoordjes mijn hand
glijdt over haar onderbuik houdt stil
loopt voort tot hij verdwaalt in het
woud van haar weelderig reservaat.

RODE BLOEMETJES

Hoog tegen de hoogste berg alleen
met z’n twee binnen handbereik
van bruine koeien en schaars een
paard of twee liggen wij naast een

dicht bij het meer de geur van hooi
prikkelt onze zinnen ik masseer
haar voetjes streel haar witte dijen
in haar lies prik ik zoentjes in

trosjes bijeen haar broekje
kleine rode bloemetjes zoals
toen toen de pubermeisjes de
aandacht trokken van de nerds

uit de hoogste klas wanneer ik mij
boven haar neervlij vlei ik haar op
met lieve woordjes als ik hou
van jou nu zo en voor altijd.

VERGETEN DAT JE OUD BENT

Wanneer de wind zachte bries
over je heen lijkt het of God
nieuwe adems blaast in je stramme
lijf en leden het gevoel dat je

opleeft zet je aan tot grootse
dingen klimmen dalen dromen
van skipistes en après-ski
vergeten dat je oud bent

het risico trotseren dat
je implodeert niet aan denken
zegt ze hopend op een upgrade
van je fysieke kunnen.


Thierry Deleu


Geen opmerkingen: