Waarvan akte!

In zijn grondige bespreking van de bloemlezing Hotel New Flandres schrijft Xavier Roelens op bladzijde 46 o.a.: (en ik citeer)


“Ook op macroniveau ontstaat een enigszins verwrongen beeld van de literatuurgeschiedenis. Volgens Hans Vandevoorde spreekt de bloemlezing een voorkeur uit voor neo-experimentele dichters (Pernath, De Roek, Roggeman) en voor generatiegenoten. Van Bastelaere heeft zijn eigen stamboom gecreëerd van voorvaderen en verwanten. Daarom ligt het zwaartepunt van de bloemlezing op de periode 1978-1995 en daardoor komt de poëzie van de jaren vijftig en de meest recente poëzie er zo bekaaid af.

Ik kom verder kort op de aanname terug of deze bloemlezing niet meer is dan een persoonlijke piëdestal voor een van de samenstellers, nu wil ik eerst aan de hand van enkele voorbeelden aantonen dat inderdaad sommige periodes er bekaaid vanaf zijn gekomen.

Voor de jaren vijftig en zestig wijst Vandevoorde er op dat sommige dichters uit die periode te weinig, of pas op een later tijdstip aanwezig zijn met hun gedichten. Dichters als Willy Roggeman, Jos De Haes, Johan Daisne, Christine D'Haen waren al in de jaren vijftig werkzaam en dat blijkt niet altijd, of onvoldoende, uit deze bloemlezing. Naast een oudere dichter als Paul Verbruggen, ontbreken ook verschillende nu vergeten dichters die in de jaren vijftig of zestig debuteerden, zoals Marcel De Backer, Berten De Bels, Paul Berkenman, Hervé J. Casier, Thierry Deleu, Dirk Desmadryl, Nicole Doise, Frank van Doorne, Karel Verleyen of Ignaas Veys.

Het effect dat uit oudere tijden minder dichters aanwezig zijn in een bloemlezing komt wel vaker voor.”

Waarvan akte.