Paarden

Bij mijn paarden op La Vallade in de Creuse

Vanmorgen klom ik de weide op,

de paarden keken even op,

ik boog het hoofd, de handen open

en fluisterde lieve woorden.

Toen kwam het eerste dichterbij,

graasde kort bij mij en keek niet op,

ik hurkte neer neuriede een lied,

zacht duwde het zijn hoofd tegen

mij af, ik streelde zacht zijn sterke

kaken, inmiddels waren ook

de andere dichterbij gekomen,

zoveel ineens dat ik wijken moest.

Dit is voor mij een zalig moment

dat ik voor niets wil ruilen,

paarden en ik wij horen bij

elkaar, voelen het zo aan.

Thierry Deleu