HOBBELPAARD

van binnenuit zie ik hoe buiten

de tijd in brand staat

en olie giet op eigen vuur

de mensen kruipen het dak op

vervloeken hun vers gesubsidieerde zonnepanelen

ze vertrappelen zich in het vuur vattend dilemma

eeuwig leven in het bruine mistige slijm
aan de meedogenloze wanhoop of

uitgeroeid worden door

muggen virussen digitaliteiten drones

en ander ondrinkbaar water

allen glijden gelukkig voor allen

schaterend over het jaagpad

eel veel te snel

voor mijn arme hersens

de trein had nooit weet van een eindstation

niemand met naam en faam vraagt hem te remmen

en wie hunkert naar clementie en dementie

stuit op zijn erfmoeder die weigert

het verzoekschrift te tekenen

al zijn we reeds jarenlang

uit vrije wil verbannen naar de rand

(immers: il n’y a helaas pas hors du monde! J. Derrida)

ik die ren van kelder naar zolder

vind op mijn weg hooguit

nog wat versnipperde dada

(het is 5:08

ik heb nog 18 uur en 52 minuten

om mijn slag te slaan)

 hoewel: als ik mijn bril afneem

zie ik dat verloren gewaand

HOBBELPAARD

[31 dec. 2009; 5:10]

Eric Rosseel