Stroomafwaarts
De stem van de mensen is bitter scherp geworden
Hun zeisen zijn na een halve eeuw weer met olie gewet
En de stem van kinderen en kids is hel maar ver van helder
Hun aller lijf voert oxydanten van lever naar nier en hart
En de zachtzinnige bodem van hun darmen is gehard
Met modder en een laag bezinksel van lood en cadmium
Ze zouden omwille van optimale verkoopbaarheid
En de malse smaak van hun tijdseigen vlees uiteraard
In kippengemeenschap best es een maand toeven in Bresse
In de stringente en breed golvende weilanden aldaar
Wat ochtenddauw, vers gras en aardwormen oppikken
Plus een glas Bourgogne ’s avonds lekker bij het haardvuur
De dichter in ons is zelf naar lichaam en geest ondermijnd
Door deze ongenietbare weefselvernietigende kakofonie
Van felle stemmen, loeiende sirenes en gierende banden
Nog een geluk: de meisjes van 12 tot 16 hebben huisarrest
Hun gegiechel en gillen activeert teveel straattestosteron
Op Internet bestellen ze nu Michael Jackson tranquillizers
U begrijpt wel dat al wat de dichter nog rest aan performantie
Slapend de boot neemt: Brussel tot Zennegat, de Schelde op
Dan Westerschelde en de Bocht van Bath, naar de Noordzee
Hij ontwaakt en steelt het ietwat verschraalde Gulden Vlies
Ter hoogte van het Casino en de zongele Venetiaanse Galerijen
Zie die inheemsen: ze dansen nu zijn talenten plots weer jubelen
[vrijdag 23 oktober 2009]
Eric Rosseel
Geen opmerkingen:
Een reactie posten