OOSTENDE BY DAY

De eerste avond zat ik aan tafel in de Koninklijke Villa,
nu gesloten als restaurant. Dat soort eetgelegenheden ben ik daarna
gaan noemen: ‘plekken, met veel bestek en veel glazen bij je bord’.
Oostende is haar oude glorie nog lang niet kwijtgeraakt als kuuroord

voor wie graag over de boulevard wandelt, zijn blikveld verruimt
naar een breed uitzicht van strand, golven, en daarboven luchten.
We nemen vis bij een stalletje langs de kade. Grote garnalen met
groentjes prik ik aan een plastic vorkje voor nog geen vier euro.

Oh god wat een genot en het kost allemaal toch niets, terwijl
meeuwen rond drentelen voor restjes vis en frietjes. Twee vrouwen
die Frans praten, naast mij op de bank zitten, kijken afkeurend
naar een dikke vette vrouw in bikini met een wit hondje aan de lijn.

We lachen er samen om. Oh god wat is het een goddelijk weertje.
Het kost allemaal niets. We lopen langs het water terug naar het hotel.
Onderweg nog even een fles wijn gehaald uit de nachtwinkel. Ook
een chocoladereep. In Oostende smelt de chocolade weg op je tong.

Hannie Rouweler
(augustus 2009)