ze hebben ruimte zat

ze hebben verdorie
vijfhonderd en tien miljoen vierkante kilometer
ze hebben keus in overvloed
toch halen ze het in hun hoofd

ze – want ik hoor daar niet bij
en geen enkele sterveling hoort daar bij
maar ze zijn zo veel groter
en zo veel dikker dan wij
wij simpel wat zwaarlijvig of een ietsje anorectisch
zij groter dan een reuzereus
en kleiner dan een dwergdwergdwerg
ze zijn overal en nergens
wij helaas altijd hier en nu
altijd ergens in vizier en schietbereik

en zie zoals ik zei
toch halen ze het in hun hoofd
en droppen ongegeneerd
die vlijmscherpe tomahawk
onder luid applaus van de verzamelde ze’s
altijd ook op feestdag in spoed bijeen gezeten
hoog boven de wolken diep onder de zee
omringd door de duurste wijnflessen en
de hipste vertaalsters van lichaamstaal
in Franse geheimcodes en gespleten tongen

droppen ze die tomahawk
jawel zo maar pal op die
waar we er maar eentje van hebben
op onze Welriekende Dreef

http://nl.wikipedia.org/wiki/Welriekende_Dreef
Eric Rosseel