Umnächtung



nader o nacht
nu de beelden neerstorten
dit hoofd wordt bedolven
als een zeer oude stad

zegen o nacht
dit voorhoofd zoals
een gebogen moeder
haar spreuken uitspreekt

een duim op een huid
en dieper doorheen het bot
van de schedel: druk op de kevers
verschanst in schilden en schalen,
ongedierte dat nooit wil slapen

nader, kom als een vader
met machtige hand, leg op deze kruin
uw as van geurige kruiden

kom met uw dromen, de schoonmakers
van ziel en klieren, reinig o nacht
dit duivels gebroed

zo zuiver kan geen bronwater
stromen, zo wijd als rotsen
die open schuiven: tedere
oevers, bedaarde oceaan

nader o nacht
als een meisje met een enkele vaas:
zijn hoofd is maar een schotel, meer
dan een gulpje kan het niet aan

Staf De Wilde