samenkomst



een vriend kwam onze spijzen delen
een bourgogne werd plechtig gekraakt
we waren met ons drieën oprecht voldaan

daarna hebben we aan woorden geslepen
alsof we steenkool schuurden
tot echte diamant

het heeft een boek opgeleverd
van bescheiden karaat
een glans uit het verleden
beelden van een straat

en na de bavarois begonnen
verhalen over eenzaam
en tweezaam door de dagen gaan

we prezen de vrouw die onze tafel
wil delen en bespraken de kwalen
die we vrezen: het lege huis,
de kille lakens, de dood
van het woord dat de muren op loopt

een paar is nooit volledig
er horen vrienden bij
kameraden van reeds lang geleden
die niet vreemd zijn aan de pijn
en aan de glans van woorden
en de troost van een soepele wijn

Staf De Wilde