ZEEMEERMIN

                   voor mijn jarig vrouwtje

De zee blauw koren

kerktorens diep, vissen

net vogels in de lucht

schelpen open en dicht

en als krols de golven,

het land zich opschikt

met het fijnste zand,

komt boven water uit

als in een glazen stolp

door golven opgetild

mijn zeeprinses twaalf

oesters om haar staart

ik open de handen

mijn ogen vastgepind,

op haar mond de monkel

van leven, in haar aura

het verhaal van toen

de hoop op morgen

meeuwen beamen

kauwen dragen uit

mijn zeeprinses, in zand

schrijf ik jouw naam

dit beeld in mijn ziel

voor altijd bewaard.

Thierry Deleu