nadie me quita lo bailao




die ogen die zien zonder te kijken
worden de nacht waar je induikelt
diepzee waar vissen schaarser worden
het licht dunner
kolk die je meezuigt en weer opgooit
met de golf waarop je dobbert
aquarium voor het geheim
waaraan je je voedt

die voeten die de vloer folteren
met het kunstige rakketak van hun roffelende hakken
zijn de ritmes van je hartslag
zij dansen je levensverhaal
strooien je uit als een gerucht
je zucht: het gedanste leven
niemand kan mij dit ooit nog ontnemen


volle maan


als de maan vol is
is mijn gedachte leeg

lichtbel
die zweeft op de nacht

als de maan vol is
is mijn gedachte leeg

mijn geest
is klaar voor de pluk


FRANCIS CROMPHOUT