PSYCHOCLAST
gespreid op bed tussen diamanten en robijnen
longen een gescheurde lever en een paar bijnieren
daarboven zweeft een felle fantoompijn de pijn
van een gevallen engel verleden jaar nog
warmde hij aarde en haar verwarde schepsels op
richting Melkweg verschroeide hij al even nodeloos
lichaam en geest aan homerische zonnestormen
men stelt schade vast aan de stembanden
hij hoort slechts wat hij niet horen wil
‘s nachts luiden dan overjaarse klokken
maar nooit het vredige uur der eeuwigheid
die hij zichzelf niet gunt
Anja Jager Gevallen Engel, 2003
Eric ROSSEEL
http://rosseel.wordpress.com/
Geen opmerkingen:
Een reactie posten