Sterren




Hoe groots en met schoonheid
overspoeld de sterren
die zomeravond toen wel waren.
Je zoemde laatst nog in.


Ik weet, er is de weg die ieder
zich moet maken,
en niets is wat het lijkt,
maar dat ik nauwelijks lucht kreeg
van de beving in je leven
en de nevelslierten in je stem ?

Beschamend geen beeld te bedenken
van een hoofd beslijkt
meer en meer op modder lijkt.

Maar dat luttel later
in wurgend water roerloos
een gedicht werd opgevist...

Niet eens een onbeholpen brug,
geen leuning die je hand kon grijpen
en je restjes ademhalen ?

Er hangt sinds dagen
slijk aan mijn mond.

(in memoriam MC. B.)

Julie Goderis