Op 17 oktober verschijnt de bundel
NAAI MIJ MAAR DICHT
van Marnix Speybroeck
Uit deze bundel publiceert De Geletterde Mens drie gedichten.
als hij het deurtje met de grendel sluit
dan is de dag voor iedereen voorbij,
daar leg ik mij bij neer, herkauw wat was,
het hooi praat achter tralies stug terug
over een meisje dat wijd haar benen spreidt,
over horzels, ereprijs en wuivend helmkruid
en dauw die groeien doet, het hooi weet veel,
dat elke kale jonker stekels heeft,
bij lage zon je schaduw langer wordt,
en huivert niet voor blauwtong, kreupelrot
of teken aan de wand; benieuwd of hij
die bij het eerste licht de grendel grijpt,
mijn kop zal krauwen waar ik niet krabben kan
EEN SCHUUR VOOR WINTERHOUT
wat ik reeds heb:
een okkernoot van vorig jaar,
de vleugel van een Vlaamse gaai,
de schedel van een kat (welke?),
scherven (brengen die geluk?),
vier planken tropisch hout,
(een soort die niet op water drijft)
een platte kei waarmee ik keilen kan,
een handjevol verroeste krammen,
een bout waaraan de moer ontbreekt
het hart van een versleten vensterluik
een touw waar niets aan vast te knopen valt
wat ik nog mis:
een foto van de engel Gabriël
een plattegrond van elke horizon
een moer (waarvan de bout in mijn bezit)
twee zijderupsen in een moerbeiboom
een koffielepel nuchter speeksel
ik wou een brug van regenboog
het wordt een schuur voor winterhout
OVER GRENZEN
vertel mij over grenzen hoe
wij verlegen ze verleggen
hoe wij het gras steeds groener
reikhalzend ooit bereiken en
aan de overkant dan aanbe-
land elk blad dat ritselt vrezen
heb ik aan pantser wel genoeg
volstaat een kus om mij te kwetsen
ik wil je wel bekennen dat
ik een stalen sleuteltje bezit
dat past op allerhande kisten
in hooischelven verstopt en laden
opent van eiken secretaires
zelfs nietsvermoedend linnenkasten
maar zelden vind ik wat ik zoek
vertel mij over grenzen
wij staan aan beide kanten ooit
wij staan aan alle kanten bloot
Marnix Speybroeck
Geen opmerkingen:
Een reactie posten