Schrei niet

De zee ligt aan mijn oor te ruisen

als de schelp in de hand van een kind.

Ik hoor als een vlag dichtbij de wind,

hoe hij staat te blaten op de hoek

aan de overkant. In dit huis

hoor ik het geluid van spinnen in

september en even geluidloos

raaskalt mijn stem achter glas van

aquamarijn. Opgebaard ik lig

als een mannelijke vis, met

droge lippen knikkerogen.

Schrei niet, gooi amorce en confetti.

Thierry Deleu