EEN ONVOLTOOIDE DIALOOG
voor Marcel Coolsaet, kunstschilder
(Lauwe 1927-Wevelgem 2007)
Waarom moeten mensen sterven,
waarom zijn ze sterfelijk ?
Ik weet het antwoord niet en evenmin
of in een na-bestaan aan de rechtvaardigen
recht wordt gedaan.
Kijk eens naar dat zelfportret: een man
die voor zijn leven vocht en wegen zocht
geen menselijk verdriet dat hem niet raakte
of beroerde,oorlog en geweld die tot niets leiden,
wat had hem zo gekweld,gekwetst
zo achterdochtig soms gemaakt
welk deel van zijn gedachten
bleef gesloten voor de beste vriend ?
Ik erf de vragen, deel met hem de twijfels
kende hem wanneer de deur van zijn gemoed
bleef openstaan terwijl hij kleuren mengde
en met woorden overgoot, te somber
om alleen de wereld aan te kunnen.
Kijk hoe hij in mijn ziel keek en me tekende
zoals alleen ik maar mezelf kon kennen,
gekwetst als hij,struikelend en tastend
varend op een bijna onherkenbaar schip
over de scherpe randen van ontembaar water.
Dat is de mens, zei hij
dat zijn wij, zei hij
zie de mens
en nu bereiken woorden hem niet meer
we zijn vroeg of laat alleen
verlangend naar de warmte van een ondergaande zon
op open plekken tussen dichtbegroeide
groene bomen,daar spreek ik met hem af.
Guy van Hoof
Geen opmerkingen:
Een reactie posten