Dichter Fernand Florizoone bouwt een eigen universum op rond zijn inspiratiebronnen: de geboorteplaats, het ouderlijk huis, de kinderjaren als schatkamer voor het verdere leven, de ouders, de lentejaren en oorlogstijd, de Westhoek, de geliefde, de vrouw, de kinderen, de geliefde doden, reizen, de herfstjaren, het schone geheim van de poëzie, de poëzie van de stilte...
Fernand Florizoone werkte tot aan zijn pensioenleeftijd als opvoeder. Hij debuteerde in 1955 met de dichtbundel In de branding . In een periode van vijfenveertig jaar schreef hij ruim een dozijn bundels bij elkaar. In 2000 verscheen een omvangrijke bloemlezing onder de titel Rituelen van kwetsbaarheid . Overigens publiceerde Florizoone in tal van literaire tijdschriften in binnen- en buitenland en zijn poëzie werd vertaald in het Spaans, Frans, Pools en Bretoens. Hij is lid van de redactieraad van het Algemeen Cultureel Tijdschrift Vlaanderen. Hij schrijft eenvoudig en ongecompliceerd, zonder evenwel de trefzekerheid van verwoording en de inhoudelijke diepgang uit het oog te verliezen.
Een selectie:
In de branding (Florizoone, 1955)
Lezen in de appelboom (Orion, 1976)
Het plukken van het riet (Orbis en Orion, 1982)
Op de bermen van de tijd (Lannoo, 1988)
Zee van naamloosheid (Poëziecentrum, 1991)
Mijn spraak is in de rui (P, 1997)
Rituelen van kwetsbaarheid (P, 2000 - heruitgave in 2006)
Orgel op zondag
Het huis
ligt herfstig in oktober,
de appelpluk voorbij
oker van orgeltonen
neemt bezit van de beste kamer.
Ik ben voldoende droom
om de hemel te wegen
hoe het halfduister
de engel zichtbaar maakt
en de stilte luider.
Fernand Florizoone
Geen opmerkingen:
Een reactie posten