AAN DE SOMME

            Een driedaagse uitstap met Ida en Fernand Florizoone

Les Tourelles

Les Tourelles au Crotoy

in die spitshoge ogen

van jou lees ik het verhaal

van nat zand kralen kreken

afwezigheid van zee en

glijdende schepen, tastbaar

de uitgezette lijnen

aan de overkant, op de toon

van meeuwen verdwaalde Jantjes

van Gent murmurerende

wezens vaar ik de Somme uit,

de stilte breken is hier

meeuwenwerk, de zon ligt

opgespannen op het strand,

door de mazen van het net

ontsnappen zegekreetjes.

Chemin de fer

Un sifflement a whistle ein Pfiff

in een schuit met stoomfluit rijden wij

80 jaar in tijd terug tussen

Le Crotoy en Saint-Valéry

langs met wilgen begroeide

waterkant door velden rietland

drassig groen gras zacht en zoutgekroond

wit vee zwarte schapen paardjes

van goud slank als anglo-araben,

snuiven de geur van verbrande

steenkool bezwete blote lijven

zwarte mannen verleden tijd.

Les Tourelles (2)

Les Tourelles in Le Crotoy dernière

arrêt met meeuwen besneeuwd zeezicht

eb en vloed grote kleine wijzer

zachte invasie van vergrijzing,

geverfde oude mensjes trekken

zich op aan je viriliteit

hun blik gericht op oneindigheid,

op witte zeilen van verbeelding

dansend op een slappe koord tussen

je twee torenspitsen ademloos

opsouperend de laatste loodjes

richting dood, herinnering aan

witte zwanen halsreikend over

traag water door wind gerimpeld

uitdovende lichaamswarmte

Les Tourelles hemels eindstation.

In het spoor van meeuwen

Zon nat beregend piept door

wolkjes wit, ik lees het verhaal

van vier ontheemde kinderen

onthecht van dagelijkse sleur

en woorden die wind verplaatsen,

de Somme spaart haar water

in grillige greppels die

ringelorend dromen wekken

van onbetreden paden,

ik loop over grijze daken,

tel de afstand in schaliën

volg spoor van krijsende meeuwen.

Bosduiven

Het klaaglied van bosduiven

kortwiekt de ijle lucht

hun aanhoudend gekoer

domineert de zangstemmetjes

van onstuimige vogels.

Ik durf dit muziekstuk

niet onderbreken blijf

stil luisteren aan het raam.

Wanneer een auto de weg

oprijdt houdt de mystiek op,

het daagse leven hervat

al lang niet meer in hevigheid.

De kerkhaan

De ramen op de hemel

kleuren lichtblauw wit getoefd,

een meeuw gekscheert over

de daken geeft geen kik geen

jank om verlopen regen.

De wind blaast groen in het oor van

de bomen, zwalmen hangen

lang in vochtige lucht.

Ik merk in hetzelfde spoor

bosduiven mussen vinken

hoog op de hoogste wolk kraait

oorverdovend stil de kerkhaan.

Cayeux-en-Somme

Knokige keien ronde keien

plaveien de weg naar eeuwigheid,

de zee bevrijdt zich landinwaarts

van overvloed aan stenen en

resten aangespoeld verleden,

de mens plant strandcabines lintwaarts

op opgespoten zand en vlonder,

als de zon zich opwarmt naaktheid

preuts gewaad van jonge jongens

rijpe meisjes kijk ik de ogen

uit naar zoveel schoonheid een schootsvel

groot een wereld klein.

Thierry Deleu 

chronische pijn

pijn is een plakker, een bezoeker

die treuzelt in de deur, met geen

koele woorden weg te jagen

en alle dagen keert hij weer,

schuift zijn voeten onder tafel:

er komt geen eind aan zijn gezeur

hij pocht dan over oorlog

en zijn daden van dapperheid

maar je doorziet zijn laf bedrog

want de plakzoenen van de pijn

ze verraden zijn gekwijl en nog

droomt hij als een sniper

die oudjes neerschoot uit een toren

ach, woorden zijn aan hem verloren

hij blijft geniepig, achterbaks,

een corrupte grensbewaker: voor elke

beweging betaal je een taks

toch wil hij vrienden maken

wanneer hij treuzelt in je deur

of beuzelt aan je tafel: zijn taal

is een gezeur, hij wil niet kraken

en niet breken; zijn toontje klinkt

als smeken maar zijn tanden zijn

een rasp van staal

Staf De Wilde

Baubo

troosteloos de moeder

om de kinderroof

die een hatelijke Hades haar bakte

geen hap, geen slok, alleen die krop

in haar keel, kokhalzend

naar een lokkende beker

tot een dienstmaagd zich waagt

aan een goddeloze strip-tease

haar schaamlippen opensperrend

tot een aanstekelijke lach

en Demeters mond zich op zijn beurt ontspant

en zij de drinkbeker heft op het lot

oog in oog met de eeuwige jeugd

die iedere vrouw in zich draagt

als zij het maar wil weten

met dank aan Clemens van Alexandrië en Arnobius

kerkvaders, overdragers

van de blijde boodschap

tot nader order onbevlekt ontvangen

Francis Cromphout

Opdonder 4, partner van het Stedelijk Museum

nodigt je uit voor een evenement met de

DOELSE DICHTERS

Nelly Maes leidt in.

De dichters Mark Meekers, Frank Devos, Hilde Van Cauteren lezen hun gedichten.

Herman Van Puyenbroeck bespeelt de cello.

Michael De Meirleir illustreert met film en foto.

Donderdag 24 november 2011 in het Stedelijk Museum Sint-Niklaas,

Zwijgershoek 14, aanvang 20.00 uur.

Foto Johan Jacobs

Nieuw:

PARANORMALE HEILIGEN

Ludo Noens

ISBN 978 94 90767 00 6

Een gezamenlijke uitgave van Zilverspoor en Books of Fantasy, 2011, 206 blz.

Uw gesigneerd exemplaar aan € 14,95 (incl. portokosten) op rek. 210-0123298-63, L. Noens, met vermelding ‘Heiligen’.

http://www.bloggen.be/ludonoens

The Expressionist of Fashion Serge Strosberg


Uitnodiging op de vernissage van de tentoonstelling "The Expressionist of Fashion" op vrijdag 2 december van 19u tot 21u in GALERIE LUDWIG TROSSAERT, Museumstraat 29, Antwerpen. 


 De New Yorkse kunstenaar Serge Strosberg zal aanwezig zijn. De inleiding wordt gegeven door Ernest Van Buynder, gewezen voorzitter van de Raad van Bestuur van het MuHKA en huidig voorzitter van de "Vrienden van het MuHKA".


De tentoonstelling zelf loopt tot en met 23 december, van woensdag tot en met zaterdag van 14u tot 19u. Op zon- en feestdagen zijn we gesloten.


Ter gelegenheid van de nocturne op donderdag 8 december (van 19u tot 21u) is er een life gesprek in de galerie met Serge Strosberg. Hij wordt geïnterviewd door Ernst Löw en Tommy Van Gompel. Het gesprek wordt opgenomen door Sven Swerts en ondertussen zal Kung Fang schetsen maken van de sprekers. Ondertussen kan je meeluisteren of vrij rondlopen.

Het levendige werk van Serge Strosberg gaat over het hedendaags materialisme, narcisme, voyeurisme, imitatie en uniformiteit. In tegenstelling tot de modefotografen - een wereld die hij goed kent - die met airbrush en make-up schilderen om hun modellen te objectiveren; of de ontwerpers die alleen geïnteresseerd zijn in de jurken die de modellen dragen, geeft hij precies die modellen een uitdrukking. Hij verraadt de wereld waaruit ze komen door hun blik, hun houding, eerder dan hun kleren die de wereld onthullen waarin ze zijn terecht gekomen. De laatste tentoonstelling van dit jaar krijgt dus een heel eigentijdse dimensie.

U kan bladeren in het fotoboek van deze tentoonstelling op http://en.calameo.com/read/000062612a506b45165ad. 

Ludwig Trossaert

PERSBERICHT

Aankondiging nieuwe gedichtenbundel van Demer Uitgeverij

(februari 2012)

Fluohesjes & Andere Breekbaarheden

Staf de Wilde

www.lulu.com/content/12140700

Voor verdere inlichtingen, en een gesigneerd exemplaar, kunt u contact opnemen met de auteur:

staf.de.wilde@pandora.be

STAF DE WILDE, geboren in Hamme aan de Durme in 1948. Eerst onderwijzer in Dendermonde,

later leraar Nederlands in Brugge. Publiceerde een 12-tal bundels. De tweede Sjaloom Salomé

werd bekroond met de Vijfjaarlijkse Guido Gezelleprijs van de stad Brugge.

Afzonderlijke gedichten verschenen in verscheidene Vlaamse en Nederlandse tijdschriften.

16 €

De Wilde heeft zijn gedichten onderverdeeld in de volgende tussenhoofdstukken: "Binnenskamers", "Buitenshuis", "Ha, zielzoeker", "Leermeesters", "Umsonst, trotzdem".

Een verrassende bundel!

De bundel is vanaf februari 2012 te bestellen bij de uitgeverij. € 18 (incl. porto binnen Nederland en België).

Hannie Rouweler

Demer Uitgeverij

info@demerpress.be

clandestien

geloof me, lezers, een dichter zonder

uitgever is een mens zonder papieren,

hij schrijft in het zwart, zijn klanten

zijn clandestien, hackers van een website

een dichter zonder uitgever naait zich

beter de lippen dicht: zijn recht van

spreken is het voorrecht te zwijgen

daarom spreekt hij voor de sprakelozen

hij deelt geen meningen uit, maar

deelt ze mede: met jou, met jou,

met iedereen die vaak een kou

voelt in de hartstreek bij het zien

van beelden – beeld je in:

een dichter mét uitgever die wetten

zou schrijven, zo iemand zegent

de wapens, verkondigt de moord

laat een dichter in de schaduw blijven,

ondergronds als een podpolniki, en

uitgeven samizdat, in eigen beheer

in begeerte naar een moment van

inzicht, een woord dat een donkere

hemel openscheurt en licht brengt

als een gouden regen

toch zijn er lezers die verlangen naar

meer, zij verkiezen het rijm boven de

leugen, zij willen de dichter als minister

daarom is dit gedicht een schaduwkabinet,

het schaduwt onze heersers, volgt hen

op de voet, betrapt hen op heterdaad

bij een flagrant delict

habeas corpus, roept dit gedicht, wij hebben

de vogel gevangen, onze F 16 die een

huwelijksfeest bombardeert

een dichter spreekt recht waar alles krom

loopt, hoe schots en scheef en hoe verscheurd

ook zijn taal mag klinken: laten we de daders in

de ogen kijken en op de gezondheid van hun prooien

drinken – we willen niet wachten op onze beurt

Staf De Wilde

nachtclub In den Hemel

zal ik pauzeren, vroeg

de Dood, hij zat wat op

te lezen – ik had nog nooit van hem

gehoord, toch niet als entertainer

mag ik een glas van u, een schuwe

dame schoof aan tafel, nieuw

in dienst, man verloren

op een heuvel aan een kruis

ik wenkte, men moet grootmoedig

zijn, bedacht ik, het kan ons

allemaal overkomen – ze lachte,

bette de barstjes in haar lippen

met de fletse belletjes van het schuim

hoe ben jij, begon ze, toen

de Dood weer op het podium

klom, gebaarde dat meteen

een gedicht volgde van gewicht

een rijm van cijfers, mij

ontging op wie het sloeg

het magere vrouwtje knikte

schoof haar schouderbandjes weg

besteeg de treden, ik geloofde

mijn ogen niet hoe sierlijk

traag ze zich ontkleedde

hoe graag de Dood haar

opzoog met zijn blik

een rood schijnsel omgloeide

zijn schedel, de grijns zei:

zie dit cijfer, het danst zo

schuchter, bleek als geesten

en bevend als de buik der aarde

mij ontviel de laatste twijfel:

het beste is wat men tot het

einde bewaarde, het grootste

talent ontmoet je in de goorste tent

Staf De Wilde

PORTRAIT VIVANT

PHILIP HENDERICKX

Tentoonstelling 11 november tot 31 december 2011

Portrait Vivant

Het beeldend werk van Philip Henderickx presenteert zich als een zoektocht naar het punt waarop een bepaalde realiteit in haar tegendeel omslaat en er zich een andere, mogelijke werkelijkheid aandient. Het punt dus waarop de ene voor de andere realiteit wordt verruild, waarbij die laatste ons enigszins vraagwekkend en verontrustend toeschijnt. Dat het om een zoektocht gaat, is af te leiden uit de verschillende operaties die Henderickx op het herkenbare uitvoert. Er wordt geen precieze methode bij herhaling toegepast, veeleer wordt er op een weergegeven realiteit ingegrepen door juxtapositie, toevoeging, weglating, serialisering, en uitvergroting, waardoor een schijnbaar vanzelfsprekende realiteit minder aannemelijk wordt. De kijker wordt hierbij een gegeven realiteit ontnomen en krijgt er een levensechte droom voor in de plaats.

Ondanks de diversiteit aan ingrepen op verschillende onderwerpen, keren ogen in veel werken terug. Ogen waarvan men zich kan afvragen of ze iets zien, en zo ja, wat er dan, al dan niet buiten het kader, te zien valt. Soms starende ogen die met nadruk iets lijken te willen; soms sprekende ogen waarvan de boodschap niet alleen geluidloos maar ook betekenisloos blijft. Het menselijk portret functioneert hierbij als een spiegel waarbij men het weerkaatste beeld mooi, interessant, of herkenbaar kan vinden, maar tegelijk niet omheen dat opake punt van de blik kan. Dit laatste suggereert in zijn afgescheiden zijn van – niet alleen van de toeschouwer, maar ook van het lichaam waarvan die ogen deel uitmaken – isolement en vervreemding. Hier opent zich een ruimte waarin de toeschouwer zijn angsten en verlangens op de grens van verzinnebeelding ziet.

In de obstructed portraits is de blik er geen van verstandhouding en betekent die evenmin een uitnodiging tot comfortabele spiegeling. De portretten weigeren zich te tonen. Ogen kijken vanuit en voorbij een masker naar een punt dat alleen voor scheelogigen voorstelbaar is, worden verhuld door een oogbolgrote bel, of schijnen ijskoud geloken in zichzelf gekeerd te zijn. Dit obstakel dat wederkerigheid verhindert, opent op de noodzakelijke illusie waarmee langs een vergeten omweg een mens wordt gezien.

Dat het om de fantasie van de toeschouwer gaat, wordt op een nog meer concrete manier duidelijk gemaakt door de sculpture vivante AAIH. Het hert beantwoordt aan een behoefte tot contact en communicatie, maar in de mate dat het hert daaraan zal beantwoorden, zullen er ook meteen voorbij die behoefte vragen oprijzen: wat wil het hert van mij? wat denkt het? denkt het wel? wat verlang ik als ik me tot iemand richt en hoe is het mogelijk dat een zeer menselijke nood ook door een levenloze constructie van pluche en bedrading kan worden gelenigd? en wanneer niemand luistert, welke woorden vertrouw ik haar toe? *

Waar Henderickx eerder een verdraaide weergave van de werkelijkheid presenteerde, wordt nu in diezelfde werkelijkheid op directe manier ingegrepen; waardoor enkele onderzoeksvragen nadrukkelijker worden gesteld. Waar ligt de grens tussen het vertrouwde, herkenbare en werkelijke, en het tegendeel daarvan? Door welke strategie wordt die grens bepaald en gehandhaafd? En wat als de onwerkelijkheid van een artificieel hert meer werkelijkheid oplevert dan ons lief is?

Een hert is weliswaar geen huisdier en de mens minder nabij dan kat en hond, maar eveneens bevolkt het een vergeten, kinderlijke sprookjeswereld. In die zin is het hert ons weinig vertrouwd en tegelijk heel nabij, want appelerend aan een emotionele laag waar de dieren spreken, van ongetemde goedheid getuigen, en ons bijstaan zoals alleen een nobel hert dat kan.

· het hert zal consultaties houden op 19 nov + 26 nov + 17 dec + 23 dec + 29 dec 2011 van 15 tot 18 u

· Dominiek Hoens

Dominiek Hoens doceert kunstfilosofie aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten te Gent, hij is tevens adviserend onderzoeker aan de Jan van Eyck Academie en mede-oprichter en redacteur van S - het tijdschrift van de Jan van Eyck cirkel voor Lacaniaanse ideologiekritiek.

Als een roos

Zolang een last mee gedragen
steeds was het verlangen eruit
te ontsnappen zat gevangen
tussen beelden van verleden.

Wilde ruimte mezelf ontplooien
leven in het heden door liefde
omarmd aanvaarden dat verdriet
ook hoort bij het bestaan.

Nu in de herfst van mijn leven
koester ik de liefde om me heen
mijn blik richting de zon om als
een roos nog even te kunnen bloeien

Paula Hagenaars

INFO

Vlaams Fonds voor de Letteren

 

Wie kan aanvragen?

Werkbeurs? Auteurs van Nederlandstalig literair werk - proza, poëzie, essay, theater en kinder- en jeugdliteratuur - die minimaal twee literaire werken hebben gepubliceerd bij een professionele uitgeverij. Het tweede werk moet gepubliceerd zijn uiterlijk op 1 maart van het jaar volgend op de indiening van het aanvraagdossier. 
 

Een stimuleringsbeurs dient om te werken aan een tweede literair werk. Auteurs die al twee literaire werken hebben gepubliceerd, ongeacht in welk(e) genre(s), komen dus niet in aanmerking voor deze regeling. Zij kunnen een werkbeurs aanvragen.

DISCRIMINATIE! 

Dichterlijk met suikerbonen

Op 17.11.2011 ontvangen wij tijdens de laatste Dichterlijk met suikerbonen van 2011 Marleen de Crée. 

Ze publiceerde tot nu toe meer dan 20 dichtbundels, die onder meer werden bekroond met de Prijs van de Provincie Antwerpen, de Maurice Gilliamsprijs en de August Beernaertprijs van de Koninklijke Academie voor Nederlandse Taal- en Letterkunde en de Prijs van de Vlaamse Poëziedagen. 

Dit jaar was zij genomineerd voor de Herman De Conickprijs. 

Daarnaast is Marleen de Crée een veelzijdig plastisch kunstenaar.

Gastheer Frank De Vos gaat in op het leven en het werk van deze opmerkelijke dichteres.

Toegang: gratis

Artistiek-literair café Den HopsackGrote Pieter Potstraat 24, B-2000 Antwerpen
donderdag 17 november 2011 om 20 uur