DE TREK
Duiven scheren over de accasia's,
een zoevend geluid,
ik denk een gedicht moet kunnen vliegen,
!n de stilte van water
schiet een forel
mijn geboorte voorbij,
honderd meter verder
maakt de rivier een heup van een vrouw
die zich laat raden,
de wilg aan het water
van wortel tot gewei is getuige
van de eenzame trek in mij.
Fernand Florizoone
Geen opmerkingen:
Een reactie posten