Ik ben humanist in hart en nieren, in de zin dat ik denk dat in alle mensen goed en kwaad kan ontluiken.
Ik zie geloofstromingen als samenscholende mensen, met nuance verschil van inzicht als richters en richtingen die soms alle kanten op gaan, soms zelfs de goede, maar ook de verkeerde. Er zijn immers windstreken en nog veel halve waarheden en gecombineerde winden. Gelovigen lopen, net als in het echte leven, soms achter een van de vele herders aan, die een woord verspreiden, van wat eens waardevol was.
Er zijn vele dogma’s. Kerken doen mensen en meningen soms in de ban.
Vreemd denk ik en dacht ik als kind vaak.
Mensen hebben dan soms de neiging om zich zelf op een troon te plaatsen en zich meer te voelen dan anderen. Ze noemen zich plaatsvervangers van God of Mohammed. In plaats van oevers te verbinden, kappen ze de bruggen aan gort en durven amper samen op weg te gaan.
Hoe komen dan ooit hervormingen?
Men verstaat elkaar als sinds de Babylonische spraakverwarringen niet goed vanwege het onbegrip, het analfabetisme, de jalousie en de hebzucht naar macht (die toorn geeft(. Mensen willen soms anderen ook niet begrijpen, denken eenduidig, zonder te vatten dat een woord meer dingen kan duiden dan het in eerste oogopslag kan zeggen in geschreven tekst. Lezen is geen bron van ergernis, maar een instrument, zoals het brailleschrift dat gevoeld mag worden tot in je guts.
Een rij karakters om traag en zorgvuldig te lezen: met zorg via de monniken schrift geworden, in letters gezet. Taal werd door broekdrukkunst leesbaar en onderwijsbaar.
Als je geboren bent, heb je enkel twee zekerheden: je bent geboren en ooit blaas je je laatste adem uit en start je een andersoortig leven. Wel of niet afhankelijk of je gelooft in een leven na het huidige. Ik moet er, gezien bepaalde ervaringen waar ik niet over uit wil wijden, wel in geloven, al zou ik het niet willen. Het is voor mij een definitieve zekerheid. Twijfel is er niet. Ik ben dan ook niet bang voor de dood, noch bang van dingen die rondom het taboe dood hangen. Stilstand is achteruitgang en tijd staat niet stil. Het is van belang om elke klok te luiden, zodat mensen ontwaken en werkelijk iets doen aan de uitstoot. Ook op het gebied van de literatuur moeten alle tradities worden gerespecteerd, niet alleen die waar je zelf mee bent opgevoed. Agar is een bindmiddel bij puddingen zei ik ooit tegen iemand die iets sterker wilde maken en ik ken geen betere.
Het is onzinnig iemand zoals God steeds zo op een voetstuk te willen plaatsen en Hem na 33 jaar de dood in te jagen enkel om een kroon op Zijn hoofd te willen plaatsen. Dit zei ik ooit als kind tegen een monsieur van de katholieke kerk. Draag een hoed of een ander hoofddeksel of geen en laat de kroon in de bomen kroon zijn. De roem die mensen soms najagen op eigen ego om het geld te verdienen, zit menigeen in de weg. Indien je enkel roem najaagt in het echte leven, enkel winst en geldbejag najaagt, ontstaan er in de maatschappij hoge bonussen en zwartwerkers en zwartgeld en heb je weer te maken met mensen die belasting ontduiken.
Als je iets nieuw wilt vernieuwen, dan zal het verbeteringen mogen geven, anders had je het beter niet kunnen wensen te vernieuwen of veranderen.Ik hou van taal, ik hou mijn hele leven al van taal, maar kan me soms verwonderen over dingen, waarvan ik denk: taal is transparant maar onze ogen lopen soms een woud in zonder bomen of het bos te zien.
Er zijn beroepen waar de wereld zonder kan, maar zonder bakkers en leerkrachten, opvoeders, neen daar kan een wereld niet zonder.
Jammer dat ze soms de verkeerde krachten ontslaan of hun kunde direct in de kiem smoren. Ik ben geen sadist, gelukkig ben ik niet erfelijk belast met die dingen, omdat het onmacht is. Een combinatie van het woord sad verdrietig en dist, maar iemand iets opdissen, is niet nodig met taal, taal is immer vrij om te lezen en net als bij een radio of tv zit er een knop in je hoofd die je kunt omdraaien. Ik begrijp de herkomst vaak wel van mensen die er last van hebben, maar zal er zelf niet voor kiezen. Om de simpele reden dat bij de geboorte je een onbeschreven blad aangereikt krijgt, waarop je zelf je eigen leven leert beschrijven, niet een leven door anderen gevuld met gedachten die niet de jouwe zijn. God zie ik niet als marionettenspeler, wel als een drieluik in de zin van rails waar je van a naar b kunt komen met c in het midden als verbinder om goed te sporen.
Dan mogen wissels niet bevroren zijn, want anders is er nog geen vooruitgang.
Annemieke Steenbergen
Geen opmerkingen:
Een reactie posten