MIJN BLOED IS MOE
a. het gazon parelt
het gazon parelt een nieuwe dag.
met champagnekurken staat geschreven
dat ik niet meer vloeibaar ben
al sinds een halve eeuw.
ik nam feilloos de klip en zuig
nog met vaste voet de dauw;
vruchtwater van alle tijden dat
- pas gebroken - mij zal leiden
naar een land van herfst en sneeuw
maar bij het kimmen van de zon
is alles groen en wit en blauw
en zingt mijn tuin benauwd.
waarom vergrijsde blaren harken
terwijl de agapanthus bol te leven staat
en ik een afspraak heb met specht en spreeuw
b. wanneer mijn bloed
wanneer mijn bloed straks stil staat
laat dan de gordijnen open.
geen zwarte sluier rondom de catalpa,
tussen de lavendel geen chrysanten.
snoei de buxus niet voor juni.
droom in duinen van Monnet,
breek met vaste voet de golven.
verover verzande luchtkastelen,
drink een blos op je wangen.
ga juichen in het zuiden, bewandel elke dijk,
drink op je balkon een liter sangria
en bekèn de warmte van zoveel dagen.
sta dan stil en voel de droge gloed
van mijn verstrooid verleden.
geef de geraniums elke avond water.
selectie Jules Van Campenhoutprijs (2008)
c. mijn bloed
mijn bloed is moe, verzuurd van luie regen
versperd de wegen die ik nog wilde gaan
verplicht te rusten onder vroege palmen,
onverwachte bloemen van onrijpe vruchten
groen van onmacht, klein ontdaan.
mijn bloed is moe, vertraagd door teveel stikstof
gestolen de zuurstof die ik nog wou delen
met jonge bomen en het verwelkte water
in mijn hoofd regent het dagen
die ik allemaal moet gaan
Cyclus gepubliceeerd in GIERIK en NVT
jaargang 27, zomernummer 103, 2009
zus
achter glas naait zij. op planken.
in de gaten van jaren. een rechte steek,
een kruisjessteek, mijn naam.
met schoenveters of scoubidou.
ze blijft kleuren tussen te dikke lijnen.
puzzelt alleen, met grote stukken.
maar weet altijd en overal de weg,
leest dikke catalogen, over alles.
in haar dubbele brilglazen
het archief van duizend foto’s.
altijd mooi zijn. altijd zondag.
wat ziet ze in de spiegel ?
een gevallen steek ? een puzzel
waar een stuk ontbreekt ?
ze zoekt achter glas waarom zij
het verkeerde water kreeg.
2de prijs ACW poëzie prijs “Zo zal ik je schrijven” regio Gent-Eeklo -2009
Cyclus: De dans der dwazen
a. in Afrika
in donker licht van duizend sterren,
honderd witte discotanden
bezoek aan het zwart gezicht
van een dorp dat weer ontwaakt
op het ritme van haastige djembés
dansen barvoetse vrouwen
de dans van de pelikaan
alsof het hun laatste was.
wij proberen op het geschoeide zand,
swing, quickstep-slow of foxtrot;
de kalabas verliest zijn kadans
in onze dans der dwazen.
b. in Japan
witte hemden, zwarte broeken
halen de ochtend in
op het ritme van elk voetpad
beweegt een duizendpoot.
niemand struikelt, niemand valt
niemand te laat, niemand kwaad
een gespleten wereld
vol rauwe, korte klanken,
de glimlach verkrampt.
witte hemden, zwarte broeken
lopen voor de avond uit,
dansen op elk zebrapad
de dans der dwazen.
Het gedicht ‘In Japan’ was genomineerd voor de poëzieprijs vzw Symbiose van de stad Dendermonde
c. in het Midden-Oosten
tussen zand, versteende rozen
dragen woestijnschepen hun water
voor thee onder dak van nomaden
of voor grillen van oliesjeiks
die hun ogen laten wennen
aan het groen van èchte bomen,
bevloeid met kilometers water
geruild voor olie in de pijp.
op tapijten tussen vele kussens,
door appels en tabak verleid, lurk ik
op het ritme van het noorden de waterpijp,
dans veel te vroeg de dans der dwazen.
Luc.C.Martens
Geen opmerkingen:
Een reactie posten